กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 277 พระอสูรผู้ครองพรหมจรรย์กับหางอสรพิษพันกาย (3)
เจวี๋ยเฉินไม่พูดอะไรอีก เพียงแต่มือใหญ่ของเขายังคงวางอยู่บนหลังมู่เถียนเถียน ลูบไล้อย่างแผ่วเบา
ดีกับเธอขนาดนี้เลยหรือ
หรือว่าเขาจำเธอได้แล้ว
ไม่น่าใช่ หากจำได้จริง ต่อให้ไม่จับเธอฉีกเป็นชิ้น ๆ ก็คงไม่อ่อนโยนถึงเพียงนี้
แต่ถ้าจำไม่ได้ เขาก็ดีกับจิ้งจอกน้อยตัวอื่นถึงขนาดนี้เลยหรือ
พอคิดอย่างนั้น ในใจก็รู้สึกขุ่น ๆ ขึ้นมาเสียอย่างนั้น
มู่เถียนเถียนสะบัดหัว เธอมัวคิดเรื่องเหลวไหลอะไรอยู่
เธอชักจะทึ่งตัวเอง กินน้ำส้มสายชูหึงตัวเองได้ด้วย
ผ่านไปครึ่งชั่วยาม