กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 166 รักฝังใจของทรราชหลายบุคลิก (8)
เฟิ่งเชียนเหยียนสูงกว่ามู่เถียนเถียนเกือบสองช่วงศีรษะ
ตอนนี้ร่างกายเธอยังอ่อนแออยู่ จึงแบกเขาไม่ไหวจริง ๆ
สุดท้ายเธอจำต้องวางเขาลงบนพื้น ให้เขานั่งพิงกำแพง
แต่เขากอดเธอแน่นไม่ยอมปล่อย
“เหยียนเหยียน” มู่เถียนเถียนพูดเสียงนุ่ม “ปล่อยก่อน”
“อืม...” เหยียนเหยียนครางแผ่วเบาแล้วคลายแขนออกอย่างเชื่อฟัง
ท่ามกลางความพร่าเลือน เขาลืมตาขึ้น เห็นใบหน้าของหญิงสาวก็พึมพำ “เธอ...เป็นใคร...”
พูดจบเขาก็หลับไปอีกครั้ง
มู่เถียนเถียนลุกเดินออกจากห้องเครื่องหลวง จึงไม่ได้ยินว่าเขาพูดอะไร