กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 127 รักแรกที่ฝังใจของเพื่อนชายวัยเด็กผู้เป็นอัจฉริยะ (2)
ฉีอวี้ถอดหมวกกันน็อกออก
ผมของเขายาวเล็กน้อย ต่างหูเงินเม็ดเล็กที่หูขวาส่องประกายใต้แสงจันทร์ ผมหน้าม้าสองสามปอยยาวลงมาถึงสันจมูก ดวงตาที่มองผ่านช่องว่างระหว่างปอยผมไปยังคนพวกนั้นเย็นเยียบราวน้ำค้างแข็ง
“มีเรื่องอะไร?” เขาถามเสียงเรียบ คิ้วขมวดน้อย ๆ
เขาไม่รู้จักคนพวกนี้
“หยิ่งนักนี่ ชนคนแล้วไม่พูดสักคำ คิดจะไปเฉย ๆ อย่างนั้นหรือ?” ชายที่เป็นหัวหน้าถอดหมวกกันน็อก เผยผมดัดฟอยล์สีเหลืองทั้งศีรษะ