เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 107 รักแรกที่ฝังใจของจอมมารผู้กลายเป็นคนมืดมน (10)
เมื่อหนิงเสวี่ยเห็นว่ามู่เถียนเถียนกล้าเอาอาหารขว้างใส่เธอ ความโกรธก็พุ่งขึ้นสมองทันที
แต่พอเธอกำลังจะระเบิดอารมณ์ เหลือบเห็นคนเดินเข้ามาทางประตู ก็ล้มลงกับพื้นในพริบตา
รวดเร็วจนมู่เถียนเถียนแทบตั้งตัวไม่ทัน
นี่เล่นละครบทไหนกัน?
“คุณหนูมู่ ฉันหวังดีเอาอาหารมาให้ เธอไม่กินก็ช่างเถอะ แต่ทำไมต้องทำลายน้ำใจของท่านจอมมารด้วย? โกรธท่านจอมมารแล้วมาลงที่ฉันทำไม” หนิงเสวี่ยฟุบอยู่บนพื้นอย่างน่าสงสาร น้ำตาคลอเบ้า ชวนให้คนมองรู้สึกเวทนา
ยัยนี่เปลี่ยนสีหน้าเร็วชะมัด
มู่เถียนเถียนกลับไม่ลนลาน เธอหันไปมอง เห็นชายสองคนยืนอยู่ตรงประตู คนหนึ่งอยู่หน้า อีกคนอยู่หลัง
คนหนึ่งสวมชุดยาวสีขาวล้วน อีกคนสวมเสื้อคลุมยาวสีดำสนิท เมื่อยืนคู่กันจึงตัดกันอย่างชัดเจน
คนหนึ่งดูสง่างามมีเสน่ห์ ส่วนอีกคนเย็นชาราวกับน้ำแข็ง