เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 221 รักคือรู้สึกติดค้างอยู่เสมอ
ซูอวี้เหยาป่วยเป็นปมในใจ
หลังจากที่นางเห็นท่านผู้เฒ่าและฮูหยินผู้เฒ่าแห่งตระกูลเซี่ยจากไปไล่เลี่ยกัน ในทันใดก็นึกถึงชาติก่อนของตน นางป่วยมัวเมาเลื่อนลอยอยู่เต็มสามเดือน เซี่ยหรูจั๋วที่ร้อนใจก็เริ่มมีความหวาดกลัวอยู่ในใจบ้าง
โชคดีที่ภายหลังซูอวี้เหยาฟื้นสติกลับมา
หลังตื่นขึ้น ซูอวี้เหยาถามเขาว่า “ตอนที่ข้าหลับอยู่ ข้าได้พูดอะไรกับเจ้าไปบ้างหรือไม่”
เซี่ยหรูจั๋วพยักหน้า
ซูอวี้เหยาไม่ได้ถามว่าพูดอะไร นางเพียงยิ้มบาง ๆ ทุกสิ่งไม่สำคัญอีกแล้ว
เมื่อร่างกายของนางฟื้นตัวเกือบดีแล้ว นางบอกเซี่ยหรูจั๋วว่า “พวกเรากลับบ้านกันเถิด”
เซี่ยหรูจั๋วไม่พูดมาก รีบจัดเตรียมรถม้า เช้าวันถัดมาก็พาซูอวี้เหยากลับไปยังตระกูลเซี่ยที่เมืองหลวง ลูกชายและลูกสาวเห็นแม่กับพ่อกลับมา ก็วางใจได้มากทีเดียว