เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 204 กังวลว่าซูอวี้เหยาจะรังเกียจเขาเพราะหวังซื่อ
ซูอวี้เหยาได้รับเงินที่ได้มาจากมือซุนซื่อแล้ว พาคนไปยังลานหน้า ก็เห็นเซี่ยหรูจั๋วตีชายของซุนซื่อ ซึ่งก็คือพี่ชายของหวังซื่อและเป็นน้าชายของเซี่ยหรูจั๋ว จนหน้าช้ำตาบวม
หวังซื่อก้าวเข้าไปดึงไว้ พลางเอ่ยเตือนว่า “จื่อซิว อย่าตีอีกเลย หากตีจนถึงแก่ชีวิตจริง ๆ ก็ไม่ดี”
เซี่ยหรูจั๋วสะบัดมือท่านแม่อย่างเย็นชา “ถึงเวลานี้แล้ว เจ้ายังปกป้องเขาอีกหรือ”
“หากมิใช่เหยาเหนียงเรียกข้า ข้าก็ไม่มาที่นี่เลย”
“ท่านแม่ ตอนนั้นข้าเตือนท่านอย่างไร หลังจากท่านมาที่ตระกูลหวังแล้ว ข้าพูดกับท่านอย่างไร ท่านเชื่อคำข้าหรือไม่ ฟังเข้าหูสักครึ่งประโยคหรือไม่”
“ตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ ล้วนเป็นเพราะท่านแม่ก่อขึ้นเองทั้งสิ้น”
ไม่แปลกที่เซี่ยหรูจั๋วจะเย็นชาไร้เมตตา เมื่อพบท่านแม่ที่สับสนเช่นนี้ ใครเจอก็ต้องพังทลาย
ต่อเมื่อเห็นซูอวี้เหยาเดินมา สีหน้าของเซี่ยหรูจั๋วจึงกลับสู่ความสงบ และกดความโกรธลง
เขาเดินไปหาซูอวี้เหยา เอ่ยเสียงเบาว่า “ข้าจะจัดคนส่งนางกลับ กำหนดการเดินทางของเราไม่ต้องล่าช้า ออกเดินทางลงใต้ทันที”