กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 144 ไปขอกำไลหยกจากซูอวี้เหยาโดยตรง
ซูอวี้เสวี่ยรีบปลอบมารดาพลางกล่าวว่า “ท่านแม่ ข้ากำลังหาอยู่ หากพบสมบัติวิเศษนั้นจริง ก็จะรักษาขาของน้องเล็กของข้าให้หายได้แน่นอน”
ซูฉางตงที่นอนอยู่บนเตียง เมื่อได้ยินคำพูดของซูอวี้เสวี่ยก็ร้องไห้โฮออกมาทันทีพลางตะโกนว่า
“พี่หญิงใหญ่ ขาเจ็บ ขาเจ็บเหลือเกิน”
“หมอบอกว่าขาของข้าไม่มีทางหายแล้ว พี่หญิงใหญ่ ข้าไม่อยากเป็นคนขาเป๋ ข้าอยากเดินได้ ข้าอยากไปโรงเรียน”
เมื่อเห็นน้องเล็กผู้น่าสงสาร ซูอวี้เสวี่ยก็ปวดใจจนทนไม่ไหว นึกถึงตอนที่น้องเล็กยังเล็กนักน่ารักเพียงใด เกาะแกะอยู่ข้างกายนาง พลางเรียกพี่หญิงใหญ่ไม่ขาดปาก
ซูอวี้เสวี่ยก้าวเข้าไปข้างหน้าทันที ปลอบน้องชาย