เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 137 ทำสงครามการค้า ท่านเซี่ยเริ่มหึงหวง
ซูอวี้เหยาคิดเพียงแต่ว่าจะบดขยี้ความหยิ่งทะนงและความมั่นใจทั้งหมดของซูอวี้เสวี่ยลงทีละน้อย ๆ
“ซูอวี้เสวี่ย ข้าให้เวลาเจ้าสิบปี เจ้าก็อาจตั้งตัวไม่ได้ เจ้าคิดจริง ๆ หรือว่าอาศัยเงินเพียงเล็กน้อยที่องค์รัชทายาทให้มา ก็สามารถทำการค้าให้ใหญ่โตแข็งแกร่งได้?”
ซูอวี้เสวี่ยเงยหน้าขึ้น เอ่ยด้วยอานุภาพสูงส่งว่า “เหตุใดจะทำไม่ได้?”
“เพียงเพราะเจ้า ซูอวี้เหยา มีเงิน ข้าก็มีเงินไม่ได้หรือ? ซูอวี้เหยา เจ้าอย่าได้ดูถูกผู้คนนัก”
ซูอวี้เหยายืนนิ่งอยู่กับที่อย่างสงบ เพียงมองซูอวี้เสวี่ย พลางคิดว่าซูอวี้เสวี่ยผู้นี้ฉลาด มีเล่ห์เหลี่ยมเล็ก ๆ น้อย ๆ มากมาย นางติดตามอยู่ข้างกายท่านพ่อเป็นประจำ ได้รับคำสั่งสอนจากท่านพ่ออย่างลึกซึ้ง
เหตุใดจึงไม่เข้าใจว่าในเมืองหลวงแห่งนี้ ผู้ที่ทำการค้าใหญ่ที่สุดคือทางราชการ คือฝ่าบาท
เช่นซูอวี้เสวี่ยผู้ไม่มีรากฐานการทำการค้า อีกทั้งท่านพ่อเป็นขุนนาง ยังเป็นอัครเสนาบดีผู้ยิ่งใหญ่ การค้าของซูอวี้เสวี่ยจึงถูกกำหนดไว้แล้วว่าทำให้ใหญ่โตไม่ได้
เกรงว่าเมื่อใดที่นางทำการค้าใหญ่โตขึ้น ก็จะถูกผู้อื่นเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ไป
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้นางยังสนิทสนมกับองค์รัชทายาทอย่างมาก มีความประสงค์จะเป็นพระชายารองขององค์รัชทายาท