กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 92 จับคนวางยาพิษ ข่มเซี่ยหรงหรงจนเชื่อฟัง
ซูอวี้เหยาวาจบลง เห็นคนที่เมื่อครู่เอ็ดอึงเสียงดังที่สุด พลันไม่กล้าเอ่ยวาจา
โดยไม่รู้ตัวก็หดตัวลงเล็กน้อย สายตาลอกแลกไม่กล้าสบตาซูอวี้เหยา
หยางเป่าซานขมวดคิ้ว เอ่ยขึ้นว่า
“นายหญิง ไม่ใช่เขาหรอก หวังเฉิงพี่ใหญ่เป็นผู้มีความสามารถมาก โดยเฉพาะการขี่ม้า ขนส่งสิ่งของได้รวดเร็วยิ่งนัก”
ซูอวี้เหยาว่า “ใช่เขาหรือไม่ เดี๋ยวก็รู้ ข้าให้คนไปค้นบ้านแล้ว ไม่กลัวว่าจะไม่เหลือร่องรอยใด ๆ คนที่ข้าจัดไปล้วนช่ำชองการนี้ทั้งสิ้น”
หลังซูอวี้เหยาวาจานี้จบลง ก็เห็นหวังเฉิงไม่กล้าเอ่ยปากอีก
ผู้คนในฝูงก็พากันซุบซิบเบา ๆ ว่าแท้จริงแล้วผู้ใดเป็นคนวางยาต้นไม้ในสวนลิ้นจี่
คงไม่ใช่หวังเฉิงจริง ๆ กระมัง