กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 337 ในแววตามีแต่ความคิดอกุศล
สองชั่วโมงกว่าต่อมา
หยวนเดินจากห้องนอนออกมายังระเบียง เปิดห้องมืดปล่อยเฉินลั่วออกมา
หลังจากออกมาแล้ว
เฉินลั่วก็สำรวจหยวนตรงหน้า เวลานี้ตัวเธอไม่มีความสุขุมเยือกเย็นเหมือนตอนที่เพิ่งเจอกันคราวก่อนอีกแล้ว
สิ่งที่เข้ามาแทนที่กลับเป็นความเหนียมอายที่ยากจะอธิบาย
แม้จะไม่ได้ก้มหน้า
แต่สายตากลับคอยมองไปทางอื่นตลอดเวลา ไม่กล้าสบตากับเฉินลั่วตรงๆ
เรือนผมยาวสยายทิ้งตัวอยู่ข้างหนึ่ง
สวมชุดคลุมนอนสีม่วงตัวหนึ่ง ห่อหุ้มเรือนร่างอันเย้ายวนชวนมองเอาไว้