บทที่ 323 ต้องหาทางส่งข่าว

บทที่ 323 ต้องหาทางส่งข่าว

“ผมไม่บอกใครแน่นอน”

เฉินลั่วได้ยินดังนั้นจึงตอบกลับไปว่า “แต่ถ้าเธอต้องมานอนเป็นเพื่อนผมตอนกลางคืน สักวันพวกเธอก็ต้องรู้อยู่ดี”

ปากของเฉินลั่วน่ะรูดซิปแน่นอยู่แล้ว การจะให้เขาเก็บความลับเรื่องนี้ถือว่าง่ายดายมาก

ทว่าในคฤหาสน์แห่งนี้นอกจากเยี่ยนเยี่ยนแล้ว

ยังมีสาวใช้วัยสาวอีกตั้ง 25 คน

ทุกคนกินอยู่ด้วยกันหมด ยังไงสักวันก็ต้องความแตกอยู่ดี

“ถึงตอนนั้นกลางคืนฉันจะแอบมา แล้วพอเช้าวันรุ่งขึ้นก็จะแอบกลับไปค่ะ ปิดบังได้นานแค่ไหนก็แค่นั้น ถ้าถึงวันที่ปิดไม่มิดจริงๆ ค่อยคิดหาทางรับมือกันอีกที”

“ได้ไหมคะ?”

เยี่ยนเยี่ยนยื่นหน้าเข้าไปกระซิบถามข้างหูเฉินลั่วด้วยน้ำเสียงนอบน้อม