กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 319 ปัดเมฆหมอกเห็นตะวัน
"เคยเจอครับ"
สวีอันผิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงขื่นขมระคนเศร้าใจ "แวบแรกผมก็รู้สึกแล้วว่ายัยนั่นดูแปลกๆ พิลึกๆ สุดท้ายก็ไม่ใช่คนดีจริงๆ ด้วย"
ตอนนั้นเขาก็รู้สึกแล้วว่าลั่วชิงชิงอันตรายมาก
แต่คิดไม่ถึงเลยว่า
ยัยตัวร้ายนี่จะน่ากลัวขนาดนี้ เล่นเอาเขาส่งมาปล่อยเกาะร้างตรงๆ เลย
โชคดีที่ที่นี่ยังมีอีกคน
แถมดูจากสภาพเนื้อตัวของเธอแล้ว ดูเหมือนจะเชี่ยวชาญการเอาชีวิตรอดในป่าไม่น้อยเลยทีเดียว
"คุณยังจำหน้าตาของเธอได้ไหม?"
โซยาถามต่อ