บทที่ 311 การยอมประนีประนอมของสวีอันผิง

บทที่ 311 การยอมประนีประนอมของสวีอันผิง

เมื่อได้ยินเช่นนั้น

สวีอันผิงนิ่งเงียบไม่ตอบอยู่เป็นนาน ในใจรู้สึกพูดไม่ออกบอกไม่ถูกอยู่บ้าง

เดาว่านี่ต้องเป็นผู้หญิงที่มีเรื่องพัวพันทางความรู้สึกกับเฉินลั่วอีกคนแน่ๆ

แถมสายตาแบบนี้มองปราดเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่คนดี

สวีอันผิงเลือกที่จะไม่ตอบกลับ

ในใจเริ่มมีความหงุดหงิดคุกรุ่นขึ้นมา

เรื่องของเฉินลั่วทำไมต้องมาลงที่กูหมดวะ กูแม่งไม่ใช่ฝ่ายบริการหลังการขายของเฉินลั่วสักหน่อย ยังจะมาใช้น้ำเสียงวางก้ามใส่อีก

ฉันมีเหตุผลอะไรที่ต้องช่วยเธอด้วย

เด็กเมื่อวานซืนแท้ๆ