กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 301 คนที่ฉันรักไม่ได้รักฉัน...
เสิ่นชิวขับรถไปได้ครึ่งชั่วโมงกว่า ทั้งสองก็มาถึงบ้านเด็กกำพร้าเจียงเหย่
ใกล้จะถึงปีใหม่แล้ว
หน้าประตูใหญ่ของบ้านเด็กกำพร้าติดกลอนคู่รับตรุษจีนแผ่นใหม่ แขวนโคมไฟสีแดงลูกโต ทั้งยังมีกระถางต้นส้มมงคลขนาดใหญ่สองกระถางที่สื่อถึงความสิริมงคลและความรื่นเริงวางประดับอยู่
"ฉันต้องกลับไปหาพ่อหน่อยน่ะ"
เสิ่นชิวที่ยืนอยู่หน้าประตูเอ่ยขึ้นว่า "ฝากสวัสดีคุณยายผู้อำนวยการแทนฉันด้วยนะ"
ถึงอย่างไรคุณยายผู้อำนวยการก็ต้องกลับตำบลชิงเหออยู่แล้ว ถึงตอนนั้นเธอยังมีเวลาคุยกับคุณยายผู้อำนวยการอีกถมเถ จึงไม่จำเป็นต้องรีบร้อนในตอนนี้
"ได้ครับ"
เฉินลั่วตอบรับคำหนึ่ง