กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 298 บททดสอบของพ่อตาเสิ่นเทียน
ตัดภาพมาอีกด้านหนึ่ง
เสิ่นชิวเปิดกระโปรงหลังรถ ยกกระเป๋าเดินทางของหลิวเหยียนลงมา จากนั้นก็เปิดประตูเบาะหลัง เอ่ยด้วยสีหน้ารู้สึกผิดอยู่สามส่วน
"ขอโทษด้วยนะหลิวเหยียน พ่อฉันกระตือรือร้นเกินไปหน่อย พอเจอปุ๊บก็พาตัวไปปั๊บ ฉันอยากจะห้ามก็ห้ามไม่อยู่จริงๆ เธอคงต้องเรียกรถกลับเองแล้วละ"
พอได้ฟังคำพูดนี้
แววตาของหลิวเหยียนก็ทอประกายเย็นเยียบ นี่ไม่ใช่แผนการของเธอหรือไง คิดว่าคำพูดพรรค์นี้จะหลอกฉันได้เหรอ
สิ่งที่เธอเกลียดที่สุด...
ก็คือสายตาของเสิ่นชิวที่มองทุกคนเป็นคนโง่นี่แหละ!
ช่างรนหาที่ตายแท้ๆ!
"ไปเถอะ"