บทที่ 267 พลังเงินตราสารพัดนึก

บทที่ 267 พลังเงินตราสารพัดนึก

"ถึงตาเธอแล้วนะ"

เมิ่งเยว่หิ้วไก่ตัวผู้ตัวใหญ่เดินยิ้มร่าเข้ามา พลางมองไปทางเสิ่นชิวแล้วเอ่ยขึ้น

ไม่ว่าเสิ่นชิวจะต่อราคาได้เท่าไร

เธอก็ยืนอยู่ในจุดที่ไม่มีวันแพ้แล้ว

"...ยอมใจเธอเลย"

เสิ่นชิวเงียบไปสองสามวินาทีก่อนจะตอบกลับ "เรื่องต่อราคาฉันไม่ไปแล้วล่ะ"

"งั้นก็แปลว่าเธอยอมแพ้แล้วเหรอ"

เมิ่งเยว่ได้ยินดังนั้นจึงถามเปิดประเด็นตรงๆ

"ยอม"