บทที่ 257 แผนนี้ช่างร้ายกาจยิ่งนัก

บทที่ 257 แผนนี้ช่างร้ายกาจยิ่งนัก

"ฉันนอนบนรถนานไปหน่อย เพิ่งตื่นเสียงเลยเป็นแบบนี้นี่แหละ"

โซยายังคงยืนกรานเสียงแข็ง

เสิ่นชิวถึงกับพูดอะไรไม่ออกจริงๆ

เป็นไปตามคาด

ยัยโซยาตัวแสบแถหน้าด้านๆ อีกจนได้ ในเมื่อหล่อนดึงดันจะพูดแบบนี้ เสิ่นชิวก็ทำอะไรไม่ได้จริงๆ

"ได้"

เสิ่นชิวตอบรับสั้นๆ หนึ่งคำก่อนจะกดวางสาย

จัดการเธอไม่ได้

แล้วฉันจะจัดการเฉินลั่วไม่ได้หรือไง? คราวหน้าเวลาเขาออกไปซื้อกับข้าวฉันจะไปด้วย ยังไงพรุ่งนี้การสอบของโรงเรียนก็เสร็จสิ้นแล้ว