เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 221 ทั้งตัวมีแค่ปากที่แข็งที่สุด
โลกนี้มันจะมีเรื่องบังเอิญขนาดนั้นเลยเหรอ ก่อนที่เฉินลั่วจะบอกว่าจะไปบ้านซุนเหยียนเธอไม่เห็นพูด พอเฉินลั่วพูดปุ๊บเธอก็รีบพูดตามทันที
คิดว่าฉันเป็นคนโง่หรือไง!
หลังจากเมิ่งเยว่แอบเหยียดหยามในใจเสร็จก็เก็บสีหน้า แล้วเปลี่ยนหัวข้อพูดขึ้นมาว่า
"ซุนเหยียนเหรอ! ฉันรู้... ฉันได้ยินพวกนักเรียนบอกว่าทางบ้านเขาลำบากมาก พอดีฉันก็อยากจะไปดูสักหน่อยเหมือนกันว่าพอจะช่วยอะไรได้บ้างไหม! ในฐานะหัวหน้าฝ่ายคุณธรรม ถ้าผลการเรียนตกลงฉันก็ต้องไปดูให้ได้!"
"..."
เฉินลั่วมองไปทางเมิ่งเยว่
บนใบหน้าฝืนยิ้มแห้งๆ ออกมา
เดี๋ยวสิ... อาจารย์เมิ่ง ทำไมคุณถึงได้เรียนรู้มุกนี้มาจากกู้ฉิงด้วยล่ะเนี่ย?
ไม่ว่าเรื่องอะไรก็อย่าเอาตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายคุณธรรมมาอ้างไปหมดจะได้ไหมครับ?