บทที่ 191 วัยเด็กของอาจารย์เมิ่ง

บทที่ 191 วัยเด็กของอาจารย์เมิ่ง

"อาจารย์เมิ่ง นึกไม่ถึงเลยนะว่าตอนเด็กๆ คุณจะพรสวรรค์ล้นหลามขนาดนี้!"

พอถึงช่วงค่ำ

ในที่สุดเฉินลั่วก็มีเวลาชื่นชมของตกแต่งในห้องของอาจารย์เมิ่งเสียที

บนผนังแขวนรูปถ่ายใส่กรอบเอาไว้เรียงราย

บันทึกช่วงวัยเรียนของอาจารย์เมิ่งเอาไว้

เฉินลั่วสังเกตรูปใบหนึ่ง เป็นรูปตอนที่อาจารย์เมิ่งเพิ่งเข้าเรียนมัธยมต้น ตอนนั้นอาจารย์เมิ่งยังไม่ได้ไว้ผมยาว มัดผมหางม้าสูงยาวประบ่า ใบหน้ายังโตไม่เต็มวัยแต่ก็เริ่มฉายแววความงามออกมาแล้ว

ดวงตาคู่งามดั่งดอกท้อที่ชวนให้มองแล้วสบายตา

เพียงแค่สบตาก็ชวนให้ใจเต้นแรงแล้วจริงๆ

และที่สำคัญที่สุดก็คือ