บทที่ 175 โยเกิร์ตที่พี่ป้อนน่ะหวานนะ

บทที่ 175 โยเกิร์ตที่พี่ป้อนน่ะหวานนะ

"ฉันก็เหมือนกันค่ะ!"

กู้ฉิงได้ยินดังนั้นก็ยิ้มพลางมองไปยังเฉินลั่ว "เราสองคนใจตรงกันจังเลยนะคะพี่!"

เฉินลั่วได้แต่ยิ้มขำๆ ไม่ได้พูดอะไร

เรื่องแบบนี้ใครจะไปรู้ล่ะ?

"กลับกันเลยไหม เวลาไม่เช้าแล้วนะ" เฉินลั่วเอ่ยถาม

"ได้สิคะ"

กู้ฉิงลุกขึ้นจากเก้าอี้ "พอดีฉันจะได้กลับไปคัดแยกไฟล์ที่ถ่ายมาด้วยค่ะ"

แน่นอนว่าเธอไม่ได้อยากกลับไปคัดแยกไฟล์อะไรนั่นหรอก แต่อยากรีบกลับไปโพสต์โมเมนต์เพื่ออวดผลงานชัยชนะอันงดงามของตัวเองต่างหาก

จากนั้น