บทที่ 168 พี่ชายเฉินลั่ว

บทที่ 168 พี่ชายเฉินลั่ว

ตีหนึ่งกว่าแล้ว

คนขับแท็กซี่มาส่งพวกเขาถึงท่าเรือเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก พอเฉินลั่วก้าวลงจากรถ ก็เห็นเรือสำราญขนาดยักษ์ลำหนึ่ง ดาดฟ้าที่กว้างขวางกับโครงสร้างสุดหรูหรานั้น ช่างดูเท่เกินเบอร์จริงๆ

"เฉินลั่ว ช่วยฉันยกกระเป๋าเดินทางหน่อยสิ"

กู้ฉิงพูดพลางหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา แล้วติดต่อเคซีที่เป็นเจ้าหน้าที่ต้อนรับอีกครั้ง

เฉินลั่วช่วยยกกระเป๋าเดินทางสองใบของกู้ฉิงลงมาจากรถ

จากนั้น

กู้ฉิงกับเขาก็ยืนรออยู่ที่ท่าเรือ เพื่อรอให้เคซีมารับพวกเขาทั้งสองคน

ตอนนี้เอง

ลมทะเลอันหนาวเหน็บพัดวูบเข้ามาจากผืนน้ำ พัดจนเฉินลั่วเองยังอดตัวสั่นสองทีไม่ได้ ส่วนกู้ฉิงที่อยู่ข้างๆ ดูท่าจะทนไม่ไหวเสียยิ่งกว่า