บทที่ 162 ทุกอย่างล้วนอยู่ในการควบคุม

บทที่ 162 ทุกอย่างล้วนอยู่ในการควบคุม

ในเวลาเดียวกันนั้น

เสิ่นชิวที่รออยู่นอกคฤหาสน์ ในที่สุดก็ได้รับสายจากลั่วชิงชิง

"ในที่สุดเธอก็โทรมาสักที!"

น้ำเสียงของเสิ่นชิวแฝงความโกรธเกรี้ยวที่ไม่อาจสะกดกลั้นเอาไว้ได้

ราวกับภูเขาไฟที่จวนเจียนจะปะทุ

ตั้งแต่เล็กจนโต

เธอไม่เคยต้องมารู้สึกอึดอัดคับแค้นใจขนาดนี้มาก่อน คติที่ยึดถือมาตลอดคือมองข้ามเรื่องความเป็นความตาย ไม่พอใจก็แค่ลุย แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนกัน

เฉินลั่วคือดวงใจของเธอ

เธอไม่มีทางยอมให้เฉินลั่วเกิดเรื่องผิดพลาดหรือมีอันตรายใดๆ เด็ดขาด