บทที่ 160 ยัยโรคจิตหลิวเหยียนสติแตกขั้นสุด

บทที่ 160 ยัยโรคจิตหลิวเหยียนสติแตกขั้นสุด

"ฉันไม่ได้วู่วามสักหน่อย"

น้ำเสียงของหลิวเหยียนในยามนี้สงบนิ่งจนน่าขนลุก พอพูดจบเธอก็สูดหายใจเข้าเบาๆ ใบหน้าเผยสีหน้าเศร้าสร้อยอย่างยิ่งออกมาอีกครั้ง

"การที่ฉันตัดสินใจแบบนี้ มันผ่านการคิดทบทวนมาอย่างรอบคอบแล้ว ถ้ายังมีทางที่สองให้เลือกเดิน ฉันก็คงไม่ทำแบบนี้หรอก แต่ว่าฉันไม่มีทางอื่นให้ไปแล้ว ฉันไม่มีทางเลือกแล้ว..."

"คุณมีทางเลือกสิ!"

เฉินลั่วเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจังขั้นสุด "ตอนนี้คุณกลับตัวยังทันนะ ผมจะทำเป็นเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นเลย!"

"ไม่มีทางเลือกแล้วล่ะ"