บทที่ 140 เกาะผู้หญิงกินก็มีลิมิตเหมือนกัน

บทที่ 140 เกาะผู้หญิงกินก็มีลิมิตเหมือนกัน

"ขอบคุณครับพี่"

หลังจากเฉินลั่วลงจากรถที่ลานหน้าสถานีรถไฟเจียงเฉิง เขาก็ปิดประตูพร้อมเอ่ยขอบคุณคนขับอย่างสุภาพ

"เกรงใจไปแล้วสุดหล่อ"

คนขับตอบกลับมาอย่างสุภาพเช่นกัน

จากนั้นก็ขับรถออกไป

เฉินลั่วเดินมุ่งหน้าไปยังโถงสถานีรถไฟทันที ระหว่างทางมีแสงแดดอุ่นๆ สาดส่องลงมา ทำให้เขารู้สึกอารมณ์ดีเป็นพิเศษ

สายตากวาดมองสาวสวยรอบๆ รู้สึกว่าดูไม่เจริญหูเจริญตาเท่ากับตอนที่เพิ่งกลับมาใหม่ๆ จำได้ว่าตอนนั้นอากาศยังไม่หนาวขนาดนี้ สาวสวยหลายคนเลยใส่สั้นกันเป็นแถว แต่ตอนนี้สาวๆ ต่างก็ใส่กางเกงลองจอนกันหมดแล้ว

แล้วจะดูอะไรได้อีกล่ะเนี่ย

เขาจึงดึงสายตากลับมา