กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 135 ฉันไม่อยากเป็นยัยขี้แยหรอกนะ
"...อย่างนั้นเหรอ"
เฉินลั่วพูดพลางละสายตากลับมา จากนั้นจึงค่อยๆ ปิดตู้เย็นลง แล้วเริ่มลงมือทำอาหารเย็นสำหรับค่ำคืนนี้
ส่วนกู้ฉิง
ก็นั่งแกล้งทำเป็นสงบนิ่งอยู่บนโซฟา ทว่าใบหน้ากลับแดงระเรื่อขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ เธอจึงลุกขึ้นเดินกลับเข้าไปในห้องนอน
ส่องกระจกตรงโต๊ะเครื่องแป้ง พอเห็นใบหน้าที่แดงก่ำของตัวเอง กู้ฉิงก็รีบสูดหายใจเข้าลึกๆ
เฉินลั่วคงไม่รู้หรอกมั้ง ฉันบอกว่าซื้อมาจากร้านเดียวกันก็ไม่น่ามีปัญหาอะไรนี่ แล้วฉันจะมาตื่นตระหนกทำไมเนี่ย โอย ยอมใจตัวเองจริงๆ เลย!
หลังจากสงบสติอารมณ์อยู่สิบกว่านาทีกู้ฉิงก็เดินออกมาจากห้องนอน
บนใบหน้ายังเจือความขุ่นเคืองอยู่บ้าง
แอบโมโหตัวเองอยู่หน่อยๆ...