บทที่ 107 คืนนี้พระจันทร์กลมโตจัง

บทที่ 107 คืนนี้พระจันทร์กลมโตจัง

นี่มันสถานการณ์อะไรกัน?

ฉันตาฝาดไปเองเหรอ?

เฉินลั่วขยี้ตาต่อหน้าต่อตากู้ฉิง จากนั้นก็เพ่งมองอย่างละเอียดอีกครั้ง เพื่อให้แน่ใจว่าสายตาของตัวเองไม่ได้มีปัญหา

แต่วิสัยทัศน์ของกู้ฉิงมันขยายใหญ่ขึ้นจริงๆ!

แถมไม่ได้ใหญ่ขึ้นแค่นิดๆ หน่อยๆ ด้วยนะ นั่นแทบจะตามทันอาจารย์เมิ่งอยู่แล้ว นี่มันเทคโนโลยีเล่นกลสุดแหกกฎธรรมชาติอะไรกันเนี่ย?

“เฉินลั่ว นายขยี้ตาทำไมเหรอ?”

ตอนนั้นกู้ฉิงมองเฉินลั่วที่ทำหน้าตาตกตะลึงพลางจ้องมองมาที่ความอลังการบนหน้าอกของตน ในใจก็อดแอบดีใจไม่ได้

ดูท่าไอเทมเทพชิ้นนี้จะใช้ได้ผลจริงๆ สินะ! เล่นเอาเฉินลั่วละสายตาไปไม่ได้เลย!

“ไม่มีอะไร แค่เมื่อยตานิดหน่อยน่ะ”