บทที่ 103 เฉินลั่วไว้ใจฉันจริงๆ ด้วย

บทที่ 103 เฉินลั่วไว้ใจฉันจริงๆ ด้วย

หลิวเหยียนข้ามถนนกลับมาที่หลินเจียงเสี่ยวเยวี่ยน ตอนเดินเข้าประตูใหญ่ สายตาก็เหลือบไปมองเสื้อผ้าที่เฉินลั่วตากไว้บนราวตากผ้าอีกครั้ง ในใจอดไม่ได้ที่จะผุดความคิดแบบนั้นขึ้นมาอีก

ทันใดนั้น

หลิวเหยียนเงยหน้ากวาดสายตามองทั้งชั้นบนชั้นล่าง ประตูห้องของเฉินลั่ว กู้ฉิง และเมิ่งเยว่ทั้งสามคนต่างปิดสนิท ห้องของเสิ่นชิวที่อยู่ชั้นล่างก็ปิดประตูอยู่เช่นกัน เวลานี้ภายในลานบ้านเงียบสงบไร้เสียงผู้คน

ฉันแอบหยิบไปสักตัวคงไม่เป็นไรหรอกมั้ง? พวกเขาคงไม่ประจวบเหมาะขนาดที่ว่า พอฉันหยิบเสื้อปุ๊บก็เปิดประตูออกมาปั๊บหรอกนะ?

ขอแค่หยิบเสื้อได้แล้วรีบพุ่งขึ้นชั้นบน รับรองว่าไม่มีทางถูกจับได้แน่นอน