บทที่ 95 คำขอโทษของอาจารย์เมิ่งช่างเต็มไปด้วยความจริงใจ

บทที่ 95 คำขอโทษของอาจารย์เมิ่งช่างเต็มไปด้วยความจริงใจ

เพียงไม่นาน

เฉินลั่วก็มาถึงหน้าประตูบ้านของอาจารย์เมิ่ง เขายกมือขึ้นเคาะประตูเบาๆ

"อาจารย์เมิ่งครับ"

เฉินลั่วส่งเสียงเรียกเข้าไปข้างใน ในเวลานี้เมิ่งเยว่ที่กินข้าวเสร็จและเพิ่งอาบน้ำเสร็จกำลังนั่งอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น พอได้ยินเสียงของเฉินลั่ว เธอก็รีบลุกขึ้นเดินมาที่โถงทางเข้าแล้วเปิดประตูทันที

"เฉินลั่วนี่เอง รีบเข้ามาในบ้านสิ"

ใบหน้าของเมิ่งเยว่เผยความประหลาดใจระคนยินดีออกมา ไม่คาดคิดเลยจริงๆ ว่าเฉินลั่วจะมาหาเธอที่บ้านหลังมื้อเย็น

ปกติเฉินลั่วมักจะมาตอนช่วงเวลาอาหาร แต่ตอนที่เธอทำกับข้าวในเย็นนี้ อุตส่าห์เปิดประตูบ้านทิ้งไว้เพื่อให้กลิ่นหอมของกับข้าวลอยออกไปข้างนอก รอนานสองนานก็ไม่เห็นเฉินลั่วมา นึกไม่ถึงว่าจะมาเอาป่านนี้