บทที่ 82 เธอกำลังเล่นกับไฟ

บทที่ 82 เธอกำลังเล่นกับไฟ

หลิวเหยียนเดินลงมาถึงชั้นหนึ่ง

ภายในลานบ้านมืดสลัว มีเพียงแสงไฟสีเหลืองสลัวจากเสาไฟริมถนนด้านนอกสาดส่องเข้ามา ทาบทับลงบนกระโปรงสีขาวของหลิวเหยียนจนดูหมองลงไป และพลอยทำให้ลานบ้านชั้นหนึ่งดูวังเวงขึ้นมาพิกล

ไฟในห้องนั่งเล่นบ้านของเสิ่นชิวไม่ได้เปิดอยู่ ทำให้หลิวเหยียนลังเลใจขึ้นมาเล็กน้อย ไม่อยู่บ้านเหรอ หรือว่าจงใจไม่เปิดไฟกันแน่

หลังจากใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่ง

หลิวเหยียนก็ยังไม่ยอมแพ้และเคาะประตูห้อง "เสิ่นชิว เธออยู่บ้านไหม"

สิ้นเสียงเรียก

ภายในห้องยังคงไร้เสียงตอบรับอยู่นาน ผ่านไปสองสามวินาที หลิวเหยียนจึงยกมือเคาะประตูอีกครั้ง โดยออกแรงมากกว่ารอบแรกจนเฉินลั่วที่ยืนอยู่ตรงประตูชั้นสองยังได้ยินเสียงเคาะ

"เสิ่นชิว เธออยู่บ้านไหม"

หลิวเหยียนเอ่ยถามซ้ำอีกรอบ