กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 78 จูบทีเดียวก็ถามได้ทุกเรื่อง
หลังจากอ้อมกอดนั้นคลายลง
เฉินลั่วถึงได้รู้สึกว่าแรงกดดันลดลงไปบ้าง อดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจเงียบๆ ว่ายัยเด็กกู้ฉิงคนนี้ หลายปีมานี้โตขึ้นมากจริงๆ
ปกติต้องโทษที่เขาตาถั่วดูไม่ออก วันนี้พอโดนกอดเข้าแบบนี้ถึงได้รู้สึกถึงแรงกดทับที่เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว อย่างน้อยเมื่อเทียบกับเมื่อก่อนก็อวบอิ่มขึ้นเยอะมาก
"ไปนั่งข้างนอกกันเถอะ"
เฉินลั่วจึงเดินไปนั่งลงที่โต๊ะเก้าอี้ซึ่งตั้งอยู่หน้าร้านอาหารทันที
"ได้สิ"
กู้ฉิงขานรับเฉินลั่วประโยคหนึ่ง จากนั้นก็หันไปพูดกับเถ้าแก่เนี้ยตรงเคาน์เตอร์
"เถ้าแก่เนี้ยคะ ไข่ผัดมะเขือเทศนั่นฉันไม่เอาแล้วนะคะ สั่งแค่หมูทอดกรอบกับเนื้อตุ๋นน้ำแดงก็พอค่ะ"
"จ้ะ"