กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 73 นี่จะเรียกว่าขโมยได้ยังไงกัน?
ยังคงเป็นกลิ่นที่คุ้นเคย หลิวเหยียนที่ได้กลิ่นหอมของฮอร์โมนที่ยังหลงเหลืออยู่บนเสื้อผ้าของเฉินลั่วในยามนี้ ในใจก็อดรู้สึกเสียดายขึ้นมาไม่ได้
เสียใจที่ในตอนนั้นด้วยความโมโหชั่ววูบ
เธอได้เผาเสื้อผ้าและข้าวของเครื่องใช้ทั้งหมดที่เฉินลั่วเคยใช้ไปจนหมดสิ้น
ไม่หลงเหลือไว้แม้แต่ชิ้นเดียว
จนเป็นเหตุให้เวลาที่เธอคิดถึงเฉินลั่วในเวลาต่อมา ได้แต่นั่งมองรูปถ่ายในโทรศัพท์มือถือด้วยความหม่นหมอง แม้ว่าจะเคยพรินต์รูปออกมาติดไว้ในห้องนอน หรือสกรีนรูปลงบนตุ๊กตาหมี แต่สองปีกว่ามานี้เธอก็ดูกระทั่งเบื่อแล้ว
เมื่อเทียบกับเสื้อผ้าที่ยังหลงเหลือกลิ่นอายของเฉินลั่ว รูปถ่ายพวกนั้นเทียบไม่ติดเลยสักนิด