กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 71 อาจารย์เมิ่งแปรพักตร์แล้ว
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ของเฉินลั่ว
คนแรกที่ทนไม่ไหวก็คือเสิ่นชิว เธอโน้มตัวยื่นหน้าเข้าไปใกล้ตรงหน้าเฉินลั่วทันที พลางจ้องมองเฉินลั่วด้วยแววตาเย็นเยียบ
"นายว่าอะไรนะ ฉันเผด็จการเกินไปงั้นเหรอ"
นี่นายไม่รู้หรือไงว่าทำไมฉันถึงต้องเผด็จการขนาดนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะนายคอยแต่จะหนีความรู้สึกของฉัน ฉันจำเป็นต้องทำตัวเผด็จการขนาดนี้ไหม
ถ้าฉันไม่เผด็จการสักหน่อย เกรงว่าคงไม่มีผลงานแห่งชัยชนะในวันนี้หรอก
เสิ่นชิวมองเฉินลั่วด้วยสีหน้าโกรธจัด สิ่งที่เธอทำทั้งหมดนี้ก็เพื่อที่จะได้เฉินลั่วมา เพื่อที่จะได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขกับเฉินลั่ว ทำไมเฉินลั่วถึงไม่เข้าใจเธอบ้างเลยนะ
"นายว่าอะไรนะ ฉันไม่เป็นผู้ใหญ่เหรอ"