บทที่ 67 โดนล้อมไว้แล้ว

บทที่ 67 โดนล้อมไว้แล้ว

หลังจากลงจากรถ

เฉินลั่วกับสวีอันผิงก็ก้มตัวลงอีกครั้ง อาศัยตัวรถช่วยบังร่าง แล้วเดินเตาะแตะเหมือนเป็ดมุ่งไปข้างหน้า

ในเวลานี้

รถของสวีอันผิงจอดเรียงเป็นแถวเดียวกับรถคันอื่นๆ นอกลานกว้าง

ทั้งสองคนเดินเลียบไปข้างหน้าได้สิบกว่าเมตร ก็มาถึงช่องว่างระหว่างรถคันที่สี่กับคันที่ห้า จากนั้นไม่ถึงสามวินาทีเสิ่นชิวก็เดินมาถึงหน้ารถของสวีอันผิง

พลางกวาดตามองป้ายทะเบียน

สีหน้าค่อยๆ มืดครึ้มลง

"ดีนี่สวีอันผิง กล้าดีนักนะ! คิดว่าฉันพูดเล่นหรือไง"

เสิ่นชิวมองป้ายทะเบียนรถพลางพึมพำกับตัวเอง