บทที่ 40 เรื่องงานจะเรียกว่าแอบถ่ายได้ยังไง

บทที่ 40 เรื่องงานจะเรียกว่าแอบถ่ายได้ยังไง

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น

หลินเจียงเสี่ยวเยวี่ยน

เก้าโมงกว่าแล้วเฉินลั่วถึงเพิ่งตื่นจากเตียง พอมองเสื้อผ้าของตัวเองที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วห้องนอน เขาก็ค่อยๆ ก้มเก็บขึ้นมาทีละชิ้นอย่างไม่รีบร้อน แล้วสวมกลับคืนบนร่าง

เดินเข้าห้องน้ำ

แปรงฟันล้างหน้า

บังเอิญเหลือบไปเห็นใบหน้าในกระจกเงาที่ดูซูบซีดเหลืองหม่นลงไปเล็กน้อย กับเบ้าตาทั้งสองข้างที่มีรอยคล้ำจางๆ เฉินลั่วก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ แล้วพึมพำกับหน้ากระจก

"เสิ่นชิวยัยตัวดีนี่เป็นนางจิ้งจอกชัดๆ!"

นับแต่วันนี้ไป

เขาต้องเพลาๆ ลงบ้างแล้ว ไม่อย่างนั้นคงถูกเสิ่นชิวสูบจนร่างพังเข้าสักวัน