กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 35 ฉันเกาะพี่สาวเศรษฐีนีแล้ว
"ถ้าอย่างนั้น... ยัยหนูชิงชิงตอนนี้ก็มีความเป็นอยู่ที่ดีมากเลยสินะครับ"
เฉินลั่วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเจือความยินดี
"แน่อยู่แล้วสิจ๊ะ"
คุณยายผู้อำนวยการพยักหน้าพลางบอกว่า "ครอบครัวคนรวยที่รับเธอไปเลี้ยงน่ะไม่ได้รวยธรรมดาๆ นะ มีทรัพย์สินตั้งหลายหมื่นล้าน"
"ก็ดีแล้วครับ"
เฉินลั่วตอบยิ้มๆ
ขณะเดียวกันในใจก็แอบโล่งอก ยัยเด็กนั่นตอนนี้มีชีวิตที่ดีขนาดนี้แล้ว คงลืมพี่ชายคนนี้ไปแล้วล่ะมั้ง?
ลืมเขาไปน่ะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้ว
เพราะอายุของพวกเขาต่างกันมากเกินไป