บทที่ 24 เฉินลั่วเป็นพี่น้องผม ต้องเพิ่มเงิน

บทที่ 24 เฉินลั่วเป็นพี่น้องผม ต้องเพิ่มเงิน

"เรื่องแบบนี้... ก็ฝืนใจผมเกินไปมั้งครับ คุณหนูเสิ่น? เฉินลั่วเป็นพี่น้องผมนะ!"

สวีอันผิงทำสีหน้าเหมือน 'ได้โปรดปล่อยผมไปเถอะ' เสิ่นชิวเห็นแบบนั้นก็ชะงักไปสองสามวินาที ก่อนจะยกมือชูขึ้นสองนิ้วแล้วเอ่ยปาก

"สองแสน! ทำไหม?"

"...ถึงเฉินลั่วจะไม่ได้เกิดจากท้องแม่เดียวกับผม แต่ผมก็มองเขาเป็นพี่น้องร่วมสายเลือดแท้ๆ มาตั้งนานแล้ว!"

สวีอันผิงได้ยินแบบนั้นก็พูดต่อ

"สามแสน!"

สิ้นเสียงเสิ่นชิวก็ชูเพิ่มอีกหนึ่งนิ้ว ด้วยท่าทางของคนที่ไม่เดือดร้อนเรื่องเงินสักนิด

วินาทีนี้สวีอันผิงเริ่มลังเลขึ้นมาจริงๆ ตัวเขาอดตาหลับขับตานอนเขียนนิยายทุกวัน เหนื่อยสายตัวแทบขาดเดือนหนึ่งได้แค่ไม่กี่พันหยวน