บทที่ 20 พี่ลั่วเป็นของฉันคนเดียวเท่านั้น

บทที่ 20 พี่ลั่วเป็นของฉันคนเดียวเท่านั้น

“มันไม่อร่อยขนาดนั้นเลยเหรอ”

กู้ฉิงมองสีหน้าเจ็บปวดทรมานของเฉินลั่วด้วยความไม่เข้าใจ พลางหยิบตะเกียบขึ้นมาคีบเนื้อชิ้นหนึ่งใส่เข้าปากตัวเอง

ยังไม่ทันได้เริ่มเคี้ยว

เครื่องหน้าอันงดงามของกู้ฉิงก็บิดเบี้ยวผิดรูปไปทันที ก่อนจะหันขวับพุ่งตรงเข้าไปในครัว แล้วถ่มเนื้อวัวในปากทิ้งลงถังขยะ

จากนั้น

เธอก็ใช้ถ้วยใบเล็กตักน้ำมาครึ่งถ้วยบ้วนปากไปหลายรอบ สีหน้าถึงค่อย ๆ กลับมาเป็นปกติ

พอเดินออกมาจากห้องครัว

เฉินลั่วที่นั่งอยู่ข้างโต๊ะและวางตะเกียบลงแล้วก็มองไปยังกู้ฉิงแล้วเอ่ยถาม

“เธอคิดว่าไงล่ะ”