บทที่ 18 ทนไม่ไหวแล้ว

บทที่ 18 ทนไม่ไหวแล้ว

กู้ฉิงฟังออกแล้ว

นี่คือเสียงหอบหายใจต่ำๆ ของเมิ่งเยว่ ในใจของกู้ฉิงพลันยิ่งตื่นตระหนกขึ้นมาทันที

ถึงแม้ไม่เคยกินเนื้อหมู แต่เธอก็เคยเห็นหมูวิ่ง

สถานการณ์ในห้องตอนนี้ เก้าในสิบส่วนคงเป็นอย่างที่เธอคิด กำลังทำเรื่องไม่ดีไม่งามกันอยู่ในห้องแน่ๆ

ไม่ได้การ!

ฉันต้องไปขัดขวางพวกเขาสองคนให้ได้!

กู้ฉิงตัดสินใจแน่วแน่ในใจ แต่กลับไม่มีความกล้าพอ

มือยกขึ้นมา

ยื่นไปใกล้ประตูบ้านของเมิ่งเยว่แล้วก็วางลง จากนั้นก็ยกขึ้นมาใหม่อีกแล้วก็วางลงไปอีก สุดท้ายก็ยังไม่มีความกล้าพอที่จะเคาะประตู