กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 4 ตอนบอกเลิกพูดเองไม่ใช่เหรอว่ายังเป็นเพื่อนกันได้
"แกจะเชี่ยอะไรนะ"
สวีอันผิงถามขึ้นด้วยรอยยิ้มสะใจบนความทุกข์คนอื่น
"ไอ้เหล่าสวี แกยังจะหัวเราะออกอีกนะ!"
เฉินลั่วมองสีหน้าสนุกกับความชิบหายของชาวบ้านของสวีอันผิง พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังเป็นอย่างยิ่ง "เชื่อไหมว่าฉันจะไปแจ้งจับแกข้อหาเขียนนิยายโป๊"
"อย่านะ อย่านะ อย่านะ!"
สวีอันผิงรีบยอมจำนนพร้อมยิ้มประจบ "ฉันผิดไปแล้ว!"
เฉินลั่วไม่ได้ตอบอะไรอีก
ใบหน้าฉายแววหม่นหมอง
แฟนเก่าที่เป็นรักแรกคนเดียวยังพอรับมือไหว แต่แฟนเก่าสองคนนี่ทำเอาเขาปวดหัวตึบ ถึงแม้ค่าดัชนีความอันตรายของเมิ่งเยว่จะไม่สูงมากก็ตาม