บทที่ 2 ยังมีเยื่อใย

บทที่ 2 ยังมีเยื่อใย

อะไรคือคำว่า "ก็" กัน?

อย่าบอกนะว่าเธอก็พักอยู่ที่หลินเจียงเสี่ยวเยวี่ยนด้วยเหมือนกัน เฉินลั่วจำได้ว่าวันที่สวีอันผิงมาดูห้อง เจ้าของบ้านบอกว่าห้องข้างๆ มีสาวสวยพักอยู่ หรือว่าสาวสวยที่เจ้าของบ้านพูดถึงจะเป็นเธอ?

ถึงแม้กู้ฉิงจะเรียกได้ว่าเป็นสาวสวยจริงๆ ก็เถอะ

ไม่ใช่สิ!

ต้องเรียกว่าเป็นสาวสวยระดับนางฟ้าต่างหาก! แค่ก้าวขาเข้ามหาวิทยาลัยก็กลายเป็นดาวมหาวิทยาลัยเจียงเฉิงทันที ทั้งหน้าตา รูปร่าง และออร่าล้วนไร้ที่ติอย่างสมบูรณ์แบบ!

ราวกับตอนที่เจ้าแม่หนี่วาปั้นมนุษย์ ตัวเธอนั้นถูกบรรจงแกะสลักด้วยมีดเล่มเล็กทีละคมมีด ส่วนพวกเขากลับเป็นเพียงตุ๊กตาดินเหนียวที่ปั้นๆ ขึ้นมาลวกๆ เท่านั้น

"ใช่ ฉันขอตัวเข้าห้องก่อนนะ"

เฉินลั่วสะกดอารมณ์แล้วตอบกลับไปประโยคหนึ่ง