กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
‘ขีดจำกัดงั้นหรือ…’ เสิ่นอวิ๋นยิ้มบาง ๆ
‘งั้นก็ต้องขอบคุณตัวเองจริง ๆ แล้ว…’
เขาไม่คิดว่าตัวเองเป็นคนเลว แต่ก็ไม่ใช่คนใจดีถวายหัวเช่นกัน
เพียงแต่ในใจเขามีตราชูคันหนึ่ง บางครั้งใช้ชั่งน้ำหนักการกระทำของตัวเอง บางครั้งก็ใช้เตือนสติตัวเองเท่านั้น
“ว้าว!” ตอนนั้นเอง มีเสียงอุทานดังมาจากข้าง ๆ เห็นไป๋เซียนเอ๋อร์จ้องเขาด้วยสีหน้าตกตะลึง
“พี่อวิ๋น! พี่เปลี่ยนไปแปลกประหลาดชะมัดเลย!”
ในสายตาของนาง แม้เสิ่นอวิ๋นจะยังอยู่ตรงหน้า แต่การรับรู้กลับบอกนางว่าสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าคือห้วงดาวในจักรวาลอันลึกล้ำยิ่ง
“ไม่กลายเป็นอสูรประหลาดก็ดีแล้ว” หลังเก็บจิตเทวะกลับ เสิ่นอวิ๋นก็ยิ้มพลางดึงนางเข้ามาใกล้ แล้วซุกจมูกสูดกลิ่นที่อกของจิ้งจอกน้อยตัวนี้เต็มแรง