กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"เรื่องเล็กน้อย" เสิ่นอวิ๋นโบกมือ มองเขาอย่างมีความหมาย
"การทำแบบนี้ ทำให้เส้นทางการก้าวหน้าของนายขาดไปแล้วนะ"
จางไท่ซุ่ยยิ้มขื่น ๆ โค้งคำนับ "ท่านผู้อาวุโสทรงรอบรู้ หากมีทางเลือก ไท่ซุ่ยจะไม่ร่วมมือกับเสือสักครั้ง"
ไม่มีการตอบสนองอีกต่อไปเป็นเวลานาน
จนกระทั่งจางไท่ซุ่ยลุกขึ้น กลับเห็นเสิ่นอวิ๋นหายไปจากที่นั่นแล้ว
'ฮือ~!' เขาแอบถอนหายใจโล่งอก
ถ้าคำที่พูดเมื่อกี้ผิดพลาดแม้แต่นิดเดียว ตอนนี้เขาคงหัวขาดจากตัวแล้ว!
"ไท่ซุ่ย รู้สึกอย่างไร?!" กลุ่มผู้มีอำนาจของจื่อเหว่ยเซิ่งตี้รีบมา
"ทุกท่านไม่ต้องกังวล เป็นเพียงถูกมารในใจบุกรุก พักฟื้นสักระยะก็ดีแล้ว"
"นั่นก็ดีแล้ว!"