เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ถ้ำสวรรค์ดินแดนบุญเป็นเสมือน ‘โลกในโลก’ แม้จะไร้ซึ่งดวงตะวันและดวงจันทร์ แต่กลางวันกลางคืนกลับดำเนินไปพร้อมกับภายนอก
ทว่าพลังงานในอากาศเบาบางนัก หากไม่ใช่เพราะหลังเปิดออกแล้วพลังงานภายนอกไหลบ่าเข้ามา เกรงว่าจะใกล้เคียงกับโลกมนุษย์
เสิ่นอวิ๋นสำรวจไปรอบ ๆ พบว่าที่แห่งนี้ถูกดัดแปลงจนเหมือนหมู่บ้าน นับได้ว่าเป็นแดนสวรรค์นอกผู้คนแห่งหนึ่งเลยทีเดียว
เมื่อทุกคนเข้าสู่ถ้ำสวรรค์ดินแดนบุญจนหมดแล้ว รอยแยกที่ทางเข้าก็ค่อย ๆ ปิดประสาน กลมกลืนเป็นหนึ่งเดียวกับฟ้าดินรอบข้าง จนไม่อาจมองเห็นรอยต่อใด ๆ
เกรงว่าเสิ่นอวิ๋นจะเข้าใจผิด คัวหลัวจึงรีบอธิบาย “ขอท่านจอมมารโปรดให้อภัย เกรงว่าอยู่ข้างนอก สวรรค์เบื้องบนอาจได้ยินคำสนทนาของพวกข้า”
“สวรรค์มรรค?” เสิ่นอวิ๋นเอ่ยเบา ๆ
“ถูกต้อง!” คัวหลัวพยักหน้าด้วยสีหน้าคร่ำเคร่ง