กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เห็นได้ชัดว่าจางไท่ซุ่ยเป็นคนฉลาด
เขาไม่ได้ปฏิเสธเสิ่นอวิ๋น ทั้งยังถอยออกมาหนึ่งก้าวเพื่อแสดงจุดยืนของตน
หากเสิ่นอวิ๋นบังคับฝืนทำ เขาก็ต้องเผ่นหนีไปแน่นอน
สำหรับคนที่รู้จักกาลเทศะเช่นนี้ เสิ่นอวิ๋นย่อมไม่กดดันมากเกินไป อีกทั้งสิ่งที่เขาต้องการก็เพียงร่องรอยของเฟิงชิงควงเท่านั้น
“ได้” เสิ่นอวิ๋นพยักหน้าเล็กน้อย ก็เห็นจางไท่ซุ่ยทำมือเป็นคาถา ดึงเลือดแก่นหนึ่งหยดออกมาจากหัวใจ
“นี่คือเลือดแก่นจากหัวใจของผม หากเฟิงชิงควงอยู่ที่นี่ เลือดแก่นที่มาจากสายเดียวกันกับนางจะต้องมีปฏิกิริยา”
ตั้งแต่เข้าดันเจี้ยนมา เขากดกลิ่นอายของตนเองตลอดเวลาเพื่อไม่ให้เฟิงชิงควงตามพบ