กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
‘เออ ๆ ใช่เลย พอเธอเสร็จก็ถึงตาฉันแล้ว ให้เธอได้เห็นว่าอะไรคือการผ่อนคลายอย่างแท้จริง! ถึงตอนนั้นค่อยให้นายท่านตัดสินว่าใครทำได้ดีกว่า’
‘อย่าหวังเลย!’
เสิ่นอวิ๋นส่ายหน้าพร้อมหัวเราะเบา ๆ เขาชินกับการเถียงกันของสองคนนี้แล้ว
เขาถือว่าฟังละคร ไม่แทรกคำ และเงียบ ๆ สัมผัสการนวดเอาใจใส่ของฮั่วซิน
เพียงแต่แรงของมือทั้งสองข้างบนบ่าเริ่มหนักไปหน่อย คงเพราะเถียงฮั่วฮั่วไม่ชนะจนหัวเสีย…
……
เช้าวันรุ่งขึ้นแต่เช้าตรู่
เสิ่นอวิ๋นเดินออกจากห้องอย่างสดชื่น ก็เห็นผู้คนยืนเต็มหน้าประตูและบันได
มีลั่วหงซี ตู๋เมี่ยวหลิง จู๋ชิงเฉิง ฮั่วซิน อ๋าวเฟย ฉินซือถง และเจ้าสำนักสามฝ่ายของตำหนักกู่เสีย