เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไป๋เซียนเอ๋อร์ถูกเขาสูดดมเช่นนั้นทั้งตัวก็เกร็งไปหมด
เพราะอ๋าวเฟยยังอยู่ตรงนั้น การกระทำที่ใกล้ชิดเช่นนี้ทำให้นางเขินอายยิ่ง
“พี่อวิ๋น ฉัน... ฉันตั้งใจจะกลับไปบำเพ็ญที่นรก”
แม้อยากอยู่กับพี่อวิ๋น แต่ความเร็วในการเติบโตของหลิงชิงเสวี่ยก็กดดันนางอย่างมาก
ตอนนี้ทุกคนเรียกพี่สาวกันสนิทปาก แต่ถ้านางล้าหลังมากเกินไปก็พูดยาก
อีกทั้งที่ว่าเป็น ‘สัตว์เทวะใต้บัญชา’ นั้นก็แค่หลอกคน ตบะของนางตอนนี้คือตบะจริง ไม่ใช่ผู้บำเพ็ญจากมิติระดับสูงอะไรนั่น
วันไหนความแตกก็จะน่าอาย
ดังนั้นนางจำเป็นต้องกระโดดออกจากพื้นที่สบายชั่วคราว แล้วตั้งใจบำเพ็ญให้หนัก
พูดถึงตรงนี้ นางก็ส่งวาจาใจเบา ๆ ออกไปประโยคหนึ่ง
‘ยังไงพวกเราก็อยู่ในโลกเซียนด้วยกัน ถึงตอนนั้นว่างเมื่อไรเซียนเอ๋อร์ก็จะมาเยี่ยมพี่อวิ๋น~...’