กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลิงชิงเสวี่ยรู้สึกว่ามัวแต่ยืนมองอยู่อย่างนี้ดูอึดอัดใจ จึงลุกขึ้นประนมมือไหว้
"ตราบใดคุณชายยังปลอดภัยก็เพียงพอแล้ว พวกข้าขอตัวก่อน"
ตู๋เมี่ยวหลิงลืมคำเตือนของตัวเองไปเลย ประนมมือพร้อมใช้กลยุทธ์โจมตีตรงไปตรงมาทันที
"คุณชาย พวกข้าอยู่ที่นี่ดูไม่เหมาะสมเท่าไหร่ ขอกลับไปเข้าเฝ้าคุณชายทีหลังนะคะ"
"ใช่เลย พี่เซียนเอ๋อร์ก็ลำบากมาแล้ว คุณชายคุยกับพี่สาวให้สนิทกันก่อนเถอะ!" ลั่วหงซีเป็นคนใจกว้างจริงๆ สถานการณ์แบบนี้เธอถือว่าไม่มีอะไรเลย
"ไม่ พวกเธอมาได้ดีเลย" เสิ่นอวิ๋นโบกมือเรียก
"มาสิ ให้ทุกคนรู้จักกันดีๆ"
พวกเธอเป็นคนของเขาแล้ว มีอะไรไม่เหมาะสม ยังไงก็ต้องเจอกันอยู่ดี ไม่ต้องมาปิดบัง