กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“คุณเสิ่น!”
“ท่านผู้อาวุโสเสิ่น!!”
“เจ้านาย!!” ฉินซือถงและมารแม่กองทั้งหลายตื่นตระหนกที่สุด น้ำเสียงที่เรียกก็สั่นเครือ
เสิ่นอวิ๋นยิ้มโบกมือ: “ไม่ถึงขนาดนั้น ผมแค่ไม่อยู่ที่ดาวสีน้ำเงินเท่านั้น ตราบใดที่ราชวงศ์หัวเซียเจอภัยพิบัติ ผมก็ใช้พรสวรรค์บรรพชนราชวงศ์จุติลงมาได้ จึงไม่ต้องเศร้าใจ”
‘เอ๊ะ?!’ เหล่าเทียนซือ ฉินซือถงและคนอื่น ๆ ที่เพิ่งเคยได้ยินพรสวรรค์นี้ ดวงตาสว่างวาบ!
ถ้าเป็นเช่นนั้น ความหมายก็แตกต่างออกไป!
ตราบใดที่หัวเซียยังสืบทอดต่อไป เสิ่นอวิ๋นก็ยังเป็นบรรพชนราชวงศ์ ดั่งดาบแหลมแขวนเหนือหัวทุกประเทศ!
ฮั่วซิน ฉินซือถงและคนอื่น ๆ ก็กลับมามีชีวิตชีวา ไม่ได้หมดอาลัยตายอยากขนาดนั้น