เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อันที่จริงลั่วหงซีคิดอะไรง่าย ๆ ในเมื่อคุณชายเก่งกาจถึงเพียงนี้ การใช้วิธีการเล็กน้อยย่อมทำได้แน่
ดังนั้นด้วยอารมณ์ที่ตื่นเต้น เธอจึงพูดมันออกมาโดยไม่ทันยั้งคิด
หากรู้ว่าการทะยานสู่สวรรค์จะมาถึงเร็วขนาดนี้ เธอคงเตรียมตัวไว้ล่วงหน้าและฝากหลานชายหรือหลานสาวไว้ให้ท่านพ่อดูแลเป็นเพื่อนยามแก่เฒ่าแล้ว
พอเธอได้สติกลับมาจึงตกใจที่เผลอหลุดปากออกไป กลับกลายเป็นช่วยปัดเป่าความโศกเศร้าไปได้บ้าง เธอเช็ดน้ำตาและพูดด้วยท่าทีบิดเขิน:
“ฉะ...ฉันก็แค่พูดไปอย่างนั้นเอง”
“เฮ้อ ค่อยยังชั่วหน่อย” ผู้คนในตระกูลลั่วต่างถอนหายใจออกมา โชคดีที่ลั่วหงซีแค่เป็นคนพูดตรงไปตรงมา
แต่ไม่มีใครเข้าใจบุตรสาวได้ดีเท่าบิดา ลั่วชิงเหอกลับรู้สึกว่าคำพูดของบุตรสาวมีปัญหา!
โดยเฉพาะเวลาที่ลั่วหงซีโกหก ปลายเท้าของเธอจะขยับไปมาโดยไม่รู้ตัว