กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
‘ได้แต่รอต่อไปอีกหน่อยแล้ว’ เสิ่นอวิ๋นมองภาพตรงหน้า ก็เห็นลั่วหงซีมาถึงโถงใหญ่ขุนเขายันต์แล้ว
“พี่สาวเหมียวหลิง เธอเก่งมากเลย!”
ตู๋เหมี่ยวหลิงรับคำชมของลั่วหงซีไว้ได้อย่างสบายใจ ยิ้มแล้วก้าวเข้าไปโอบแขนนางอย่างสนิทสนม
“น้องสาวมาที่นี่ได้ยังไง? ช่วงนี้ออกนอกบ้านให้น้อยหน่อย โถงอมตะอาจเล่นสกปรกอยู่ในความมืดก็ได้”
“พี่สาวไม่ต้องห่วงฉัน!” ลั่วหงซีเงยคางขึ้นพร้อมรอยยิ้มแล้วส่งวาจาใจ
‘ตอนนี้ฉันเก่งมากเลยนะ! คุณชายช่วยให้ฉันได้กายาเซียนมา บวกกับตบะระดับครึ่งอริยะของฉัน จอมสรรพสิ่งแค่กระบี่เดียวก็แทงตายได้เลย!’
‘กายาเซียน?! นางถึงขั้นครึ่งอริยะแล้ว?!’ หางตาตู๋เหมี่ยวหลิงกระตุก สีหน้าเย่อหยิ่งเมื่อครู่นี้หายไปจนหมดสิ้น